De vrijstaande woningen en twee-onder-een-kapwoningen aan de bosrand beschikken over een achtertuin die grenst aan het groene landschap. De erfafscheiding is hier bewust ‘zacht’ vormgegeven met beplanting, passend bij het natuurlijke karakter van de omgeving.
Tussen de woningen komt een strakke, gemengde haag die richting de bosrand geleidelijk overgaat in een lossere, natuurlijkere haag. Aan de achterzijde wordt de eigendomsgrens gemarkeerd door een subtiele overgang met beplanting, op het snijvlak van de bostuinzone en de omliggende landschapswaarde.